Orta

Zaman zaman yazıyorsun.
Masa şart değil.

Bazen yerde,
bazen yatakta,
bazen yürürken.

Başka bir ülkede,
başka bir şehirde,
kimseyi tanımazken
notların en yakının oluyor.

Bazı şakaları kendine yapıyorsun,
kendin gülüyorsun.

Anlatmak istiyorsun
ama üşeniyorsun.

Yıllar geçiyor.

Geride kalan yer
değişmiş oluyor.

Geldiğin yer
hâlâ senin değil.

Ortadasın.

Limboda.

Gece
uyumadan önce
iki yere de bakıyorsun.

Bıraktığına
ve geldiğine.

Birine ait olmadan
bakıyorsun.